De bedelaar.

Bomen blog bedelaarGisteren zag ik tijdens het boodschappen doen een bedelaar aan de supermarkt. De man was al oud, ik schatte hem rond de 70. Op die leeftijd zou je moeten genieten van een welverdiend pensioen en de dingen doen die je graag doet. Bedelen hoort daar niet bij. Hij keek vriendelijk en deed met zijn grote bruine ogen beroep op mijn menselijkheid.

Mensen (mannen, vrouwen of kinderen) die ergens staan te bedelen geven me altijd een dubbel gevoel. Aan de ene kant zou ik ze onmiddellijk geld willen toestoppen en ze helpen. Tegelijkertijd zegt dan een stemmetje in mijn hoofd “opgepast, misschien is het een zo’n bende die hem/haar (in dit geval een hij) hier gedropt heeft en krijgt hij hier zelf niks van. Geef best niks, je helpt hem er niet mee.”

Een onbehaaglijk gevoel geeft het … hoe diep moet je in de (financiële, emotionele, mentale) put zitten om ergens te staan bedelen voor wat kleingeld?

Is de oogst van Moeder Aarde niet groot genoeg om ons allemaal te voeden? Waarom worden sommigen (velen) uitgesloten?

De schaamte moeten overwinnen om je hand open te houden voor mensen die passeren en je misschien een denigrerende blik toewerpen of, op zijn best, de rug toekeren en de winkel in gaan? Deze man leek me oprecht, maar zeker ben je er nooit van. Geef me een heel klein beetje van je rijkdom … alstublieft … de hand omhoog, de ogen smekend maar trots.” Open je hart en deel!”

De schaamte kroop ook in mij … ik kon gewoon mijn boodschappen doen en betalen, zonder problemen, ik heb voedsel en drinken genoeg, in overvloed zelfs. Mijn medemens de bedelaar had dat duidelijk niet. Was hij niet ook mijn broeder? Was hij niet ook iemand in nood?

Elke keer als ik een bedelaar zie, ook al is hij of  foto-van-een-liefdes-hartje-op-het-strandzij daar duidelijk neergezet door een bende, schaam ik mij … als mens.

Mededogen, warmte en respect, een onderkomen, voeding … hebben zij hier ook geen recht op? De vraag stellen is ze beantwoorden. Bedelen wij niet allemaal een beetje? We bedelen om liefde, om aandacht, om (h)erkend te worden, om gezien te worden. KIJK naar mij … zie je me niet? Help me, ik heb je nodig, om mijn behoeften te vervullen!

Bedelen … zie me graag … zie me! Zie me als mens, als je naaste, als je broeder, je zuster, je kind, je moeder, je partner, je-Zelf … we zijn allemaal één.

Ik zag je, Broeder, ik hoop dat het je goed gaat.

No Comments

Post a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.